Άρθρο του Μαρtin Wolf δημοσιογράφου και πρώην στελέχους της «παγκόσμιας τράπεζας», στους Financial Times 14-03-2009(Μετάφραση από PPOL)
Άλλη μία ιδεολογική θεότητα χρεοκόπησε. Όλες οι υποθέσεις που ηγεμόνευαν στην πολιτική και τους πολιτικούς επί τρεις δεκαετίες, μοιάζουν έξαφνα τόσο απαρχαιωμένες όσο ο... επαναστατικός σοσιαλισμός! «Να σας πω ποιες είναι οι οκτώ πιο φοβερές λέξεις της αγγλικής γλώσσας; "έρχομαι από την κυβέρνηση για να σας βοηθήσω"», είχε πει ο Ρόναλντ Ρέιγκαν (Ronald Reagan), ήρωας του αμερικανικού συντηρητισμού. Πόσο ξεπερασμένο μοιάζει αυτό σήμερα, που οι κυβερνήσεις διοχετεύουν τρισεκατομμύρια δολαρίων, ευρώ και λιρών στους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς και τις επιχειρήσεις! «Κράτος κακό· Ελεύθερες αγορές καλό»: πώς να επιζήσουν παρόμοιες πεποιθήσεις τώρα, που ο 'Αλαν Γκρίνσπαν (Alan Greenspan), ο μαθητής της Αιν Ραντ (Ayn Rand) και βασικός κεντρικός τραπεζίτης μιας ολόκληρης εποχής, εξομολογήθηκε σε μία ακρόαση του Κογκρέσου τον περασμένο Οκτώβριο πως «δεν πιστεύει στα μάτια του» με το πόσο πολύ απέτυχαν «οι χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί να προστατεύσουν το ίδιο τους το συμφέρον και τους μετόχους τους»;
«…Ότι η κρίση είναι βαθιά δεν αμφισβητείται. Κανείς όμως δεν γνωρίζει πόσο βαθιά… Ίσως τα οικονομικά πακέτα ενίσχυσης, μαζί με τη διάσωση των τραπεζών και τις επιμέρους εθνικοποιήσεις, να επιβραδύνουν την πτώση και να αντιστρέψουν σύντομα την πορεία της οικονομίας... Αλλά κανείς δεν μπορεί να πει τίποτα με βεβαιότητα…» σημειώνει ο μεγάλοςδιανοητής της εποχής μας Νόαμ Τσόμσκι. Από τη συνομιλία του με τον Χρόνη Πολυχρονίου που δημοσιεύτηκε στην Ελευθεροτυπία σε τρεις συνέχειες από 12-15/3/2009 επιλέγομε ορισμένα αποσπάσματα που σχετίζονται με την οικονομική κρίση.
Συνέντευξη του Γιάννη Δραγασάκη βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ στον Hλία Μπιτσάνη στηνΕφημερίδα της Μεσσηνίας«Ελευθερία» 20-3-2009
«Ζούμε μια εποχή μεγάλων ανακατατάξεων. Δε ζούμε απλά μια εποχή αλλαγών. Ζούμε μια αλλαγή εποχής. Έχουμε μπει σε μια νέα ιστορική φάση. Στον 19ο αιώνα κεντρικοί άξονες των κοινωνικών αγώνων ήταν η αναγνώριση και η κατοχύρωση των πολιτικών δικαιωμάτων των εργαζομένων και των γυναικών, καθώς και η ρύθμιση της τιμής και των όρων διαπραγμάτευσης της εργατικής δύναμης, όπως μισθοί, ωράρια κλπ. Στον 20ό αιώνα κεντρικοί άξονες ήταν η επέκταση και η μεγιστοποίηση της ανάπτυξης και οι δημόσιες πολιτικές -κοινωνική ασφάλιση, κοινωνικό κράτος κλπ- για την αναδιανομή του αποτελέσματός της. Στον 21ο αιώνα, σε κυρίαρχο άξονα των κοινωνικών και πολιτικών αγώνων αναδεικνύεται η διασφάλιση των προϋποθέσεων της ζωής. Το ζήτημα που τίθεται, δηλαδή, είναι ποια ανάπτυξη, πώς και για ποιους, ποια η σχέση της με τον άνθρωπο και το περιβάλλον. Το ζήτημα που τίθεται αφορά το σκοπό, τα κίνητρα και τα κριτήρια που παρακινούν, κατευθύνουν και αποτιμούν την οικονομική και εν γένει την ανθρώπινη δραστηριότητα. Πρόκειται για μια βαθιά αλλαγή, που οφείλεται στη συνειδητοποίηση της κλιματικής αλλαγής, στην οικολογική και την οικονομική κρίση. Όλα αυτά μάς επιβάλλουν να ξαναδούμε το νόημα της προόδου και το περιεχόμενο της ανάπτυξης σε σχέση με τις ανάγκες των ανθρώπων και του περιβάλλοντος…» τονίζει μεταξύ των άλλων ο Γιάννης Δραγασάκης στη συνέντευξή του.
Με κεντρικό σύνθημα «Ενάντια στη στρατηγική του ΝΑΤΟ για τη δημιουργία ενός κόσμου αβεβαιότητας», μέλη των φιλειρηνικών οργανώσεων και κινημάτων απ’ όλη την Ευρώπη θα είναι 1-5 Απριλίου 2009 στο Στρασβούργο, για να «αντιταχθούν στην παγκοσμιοποίηση που επιβάλλεται με τη βία». Στο Στρασβούργο όπου το ΝΑΤΟ θα γιορτάζει τα 60 χρόνια του. Στο φιλειρηνικό πρόγραμμα των αντινατοϊκών εκδηλώσεων περιλαμβάνονται μπλοκαρίσματα των δρόμων, μη συμμόρφωση των πολιτών στις υποδείξεις, συζητήσεις, αυτόνομες εικαστικές ενέργειες, αντιπολεμικά κονσέρτα στις κεντρικές πλατείες και συντονισμός όλων των κινητοποιήσεων.
"Τα τελευταία 30 χρόνια, οι ροές αυξήθηκαν, μειώθηκαν, τι έμεινε τελικά; Μόνο η Κίνα ανεβαίνει! Δηλαδή η Κίνα, σε ό,τι αφορά στον σχηματισμό πραγματικού κεφαλαίου, έχει γίνει δεύτερη δύναμη στον κόσμο. Ενώ στις ΗΠΑ αυτός ο σχηματισμός είναι είτε μηδενικός είτε αρνητικός, η Κίνα είναι στο 45% του ΑΕΠ τον χρόνο! Η Κίνα και η ασιατική περιοχή που έχει συναλλαγές με την Κίνα. Και αυτό δεν είναι θρίαμβος ούτε του φιλελευθερισμού ούτε του καπιταλισμού ούτε του μονεταρισμού ούτε της ελευθερίας των αγορών. Διότι εκεί είναι όλα κατευθυνόμενα από το κράτος. Πρόκειται για τον θρίαμβο ενός υβριδικού συστήματος που απέχει πολύ από το να αποτελεί πρότυπο για τον κόσμο". Ο Κώστας Βεργόπουλος "ακτινογραφεί" τη σημερινή κρίση...
Συνέντευξη του Richard Wolff στον Χρόνη Πολυχρονίου στην Ελευθεροτυπία, 1-3-2009
Στο πάγωμα των αυξήσεων στους μισθούς των εργαζομένων στις ΗΠΑ αλλά και σε όλο τον κόσμο αποδίδει τη σημερινή κρίση ο καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης Richard Wolff, μια από τις δεσπόζουσες ακαδημαϊκές φυσιογνωμίες στις οικονομικές επιστήμες. Υποστηρίζει ότι με τα εισοδήματα των εργαζομένων χαμηλά, οι τελευταίοι δεν μπορούσαν να απορροφήσουν τη διαρκώς αυξανόμενη παραγωγή. Σύρθηκαν μάλιστα στον υπερδανεισμό προκειμένου να αποκαταστήσουν την αγοραστική τους δύναμη, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί η σημερινή κρίση. Έτσι, η διέξοδος δεν μπορεί παρά να είναι μια βαθιά κοινωνική αλλαγή….
Blog
«…Ότι η κρίση είναι βαθιά δεν αμφισβητείται. Κανείς όμως δεν γνωρίζει πόσο βαθιά… Ίσως τα οικονομικά πακέτα ενίσχυσης, μαζί με τη διάσωση των τραπεζών και τις επιμέρους εθνικοποιήσεις, να επιβραδύνουν την πτώση και να αντιστρέψουν σύντομα την πορεία της οικονομίας... Αλλά κανείς δεν μπορεί να πει τίποτα με βεβαιότητα…» σημειώνει ο μεγάλος
«Ζούμε μια εποχή μεγάλων ανακατατάξεων. Δε ζούμε απλά μια εποχή αλλαγών. Ζούμε μια αλλαγή εποχής. Έχουμε μπει σε μια νέα ιστορική φάση. Στον 19ο αιώνα κεντρικοί άξονες των κοινωνικών αγώνων ήταν η αναγνώριση και η κατοχύρωση των πολιτικών δικαιωμάτων των εργαζομένων και των γυναικών, καθώς και η ρύθμιση της τιμής και των όρων διαπραγμάτευσης της εργατικής δύναμης, όπως μισθοί, ωράρια κλπ. Στον 20ό αιώνα κεντρικοί άξονες ήταν η επέκταση και η μεγιστοποίηση της ανάπτυξης και οι δημόσιες πολιτικές -κοινωνική ασφάλιση, κοινωνικό κράτος κλπ- για την αναδιανομή του αποτελέσματός της. Στον 21ο αιώνα, σε κυρίαρχο άξονα των κοινωνικών και πολιτικών αγώνων αναδεικνύεται η διασφάλιση των προϋποθέσεων της ζωής. Το ζήτημα που τίθεται, δηλαδή, είναι ποια ανάπτυξη, πώς και για ποιους, ποια η σχέση της με τον άνθρωπο και το περιβάλλον. Το ζήτημα που τίθεται αφορά το σκοπό, τα κίνητρα και τα κριτήρια που παρακινούν, κατευθύνουν και αποτιμούν την οικονομική και εν γένει την ανθρώπινη δραστηριότητα. Πρόκειται για μια βαθιά αλλαγή, που οφείλεται στη συνειδητοποίηση της κλιματικής αλλαγής, στην οικολογική και την οικονομική κρίση. Όλα αυτά μάς επιβάλλουν να ξαναδούμε το νόημα της προόδου και το περιεχόμενο της ανάπτυξης σε σχέση με τις ανάγκες των ανθρώπων και του περιβάλλοντος…» τονίζει μεταξύ των άλλων ο Γιάννης Δραγασάκης στη συνέντευξή του.
Με κεντρικό σύνθημα «Ενάντια στη στρατηγική του ΝΑΤΟ για τη δημιουργία ενός κόσμου αβεβαιότητας», μέλη των φιλειρηνικών οργανώσεων και κινημάτων απ’ όλη την Ευρώπη θα είναι 1-5 Απριλίου 2009 στο Στρασβούργο, για να «αντιταχθούν στην παγκοσμιοποίηση που επιβάλλεται με τη βία». Στο Στρασβούργο όπου το ΝΑΤΟ θα γιορτάζει τα 60 χρόνια του. Στο φιλειρηνικό πρόγραμμα των αντινατοϊκών εκδηλώσεων περιλαμβάνονται μπλοκαρίσματα των δρόμων, μη συμμόρφωση των πολιτών στις υποδείξεις, συζητήσεις, αυτόνομες εικαστικές ενέργειες, αντιπολεμικά κονσέρτα στις κεντρικές πλατείες και συντονισμός όλων των κινητοποιήσεων.
